Dag, mama. [Vervolg] Met z’n vieren in de auto naar de duinen, met het bloemstuk achterin. Afscheid nemen, van mama.

Afgelopen woensdag was het zover: mijn moeder werd om 14.00 uur begraven. En ik, heb besloten er niet bij te zijn. De voorgeschiedenis lees je hier: Klik.

Fotografie: Maartje Markenstein

Het is een afschuwelijk leven, om niet je eigen waarheid uit te kunnen spreken. Je stopt het grootste gedeelte van je eigen herinneringen, gedachten, en gevoelens weg. Mensen maken dus maar contact met een heel klein stukje van jou. En dat is het meest eenzame dat ik ooit gevoeld heb. Daar zijn ook geen woorden voor.

Als je misbruikt of mishandeld wordt, is het meestal nodig en fijn als je hierover met iemand kunt praten. Maar ik heb die kans nooit gehad. Ik zat zo verstrikt in het doen-alsof van de jaren die voor me lagen: de meeste mensen kenden me niet anders, dan dat ik stil, moeilijk te bereiken, en berekenend geworden was.

Hoe gaf ik ruimte aan mezelf, zonder mijn eigen gevoelens nogmaals te verloochenen?

Ik zag al op tegen de begrafenis, vanaf het moment dat ik wist dat mijn moeder ziek was, en niet meer beter zou worden. Ik weet dat bijna niemand mijn ervaring deelt, dus ik wist dat ik me heel alleen zou gaan voelen. Ik heb er nog over nagedacht, wat ik zou kunnen zeggen, dat wel recht kon doen aan mijn eigen gevoelens. Zonder dat ik daarmee iets zou verstoren. Want dat ik dat niet wilde, was me meteen duidelijk.

Uiteindelijk heb ik besloten om mezelf niet te pesten met een begrafenis waarin ik me vervreemd zou voelen van van de mensen om mij heen, en waarin ik zelf niet zelf mijn waarheid zou kunnen spreken.

DSC_1651

Toen ik even zat te mijmeren, zag ik ineens dit voor me: het duinmeertje waar we honderd keer met mijn ouders, en broer, en vriendjes en vriendinnetjes hebben gezwommen, en zo veel plezier hebben gehad. Op het water dreven bloemen, in verschillende kleuren, en het licht was prachtig.

Ik vond het bijna een te groot idee om zelf uit te voeren, en ik heb het ook nog even voor me gehouden. Maar het beeld liet me niet los. En die avond vertelde ik aan mijn vriend, dat ik dit wilde doen. Het liefst met de bloemen uit het bloemstuk dat ik samen met mijn broer had uitgekozen.

Heel voorzichtig polste ik mijn broer, of ik de bloemen mocht gebruiken. Het leek eerst niet te lukken, en ik was van plan om zelf bloemen te kopen in dezelfde kleuren als het bloemstuk. Totdat mijn broer een half uur voordat we zouden vertrekken, belde, en mij toestemming gaf om de bloemen van het graf te halen.

Toen we bij het graf aan kwamen, begreep ik waarom: het graf was één grote bloemenzee. Het was prachtig. Ik kreeg de bloemen mee, en met z’n vieren vertrokken we met de auto naar de duinen.

Op een korte regenbui na, was het prachtig weer. En het licht, was precies als het beeld dat ik eerder had gezien: zacht en gefilterd door wat kleine wolken.

En toen ging ik het echt doen: tot mijn billen het water in, met steeds een klein bosje bloemen in mijn hand. Het was geweldig om mijn beste vrienden bij me te hebben, en te zien hoe ze de bloemen met grote zorg uitkozen en aan mij gaven, om te verstrooien.

DSC_1541

Koud!

DSC_1595

Mijn vriend zocht samen met ❤ vriendin L de bloemen uit. (En laten we vriendin M. ook in het zonnetje zetten: die maakte deze mooie foto’s.)

DSC_1600

Sporen van het verleden op mijn huid.

DSC_1601

DSC_1620

DSC_1628

DSC_1646

DSC_1646

Ik laat de foto’s maar voor zich spreken. Het was een prachtige ervaring. Ergens halverwege, keek ik het meer op, zag ik alle bloemen drijven, en dacht ik: dit is het mooiste, dat ik ooit gedaan heb.

Het voelde voor mij niet goed, om het ritueel alleen maar mooi te laten zijn. Het was ook zwaar.

Dus heb ik als laatste nog een steen in het water gegooid, die voor mij stond voor alle zware herinneringen en gevoelens.

DSC_1627

DSC_1654
De bloemen dreven steeds verder naar het midden van het meer. Nog één keer kijken.

Dag, mama..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s