Fotografie: Een weekend tussen de maïsvelden. Over tussen mensen zijn, bij mensen horen, en een kind van de natuur zijn.

Een weekendje weg met een groep vrienden, was voor mij best een hele uitdaging. Ik heb vaak veel tijd voor mezelf nodig.  Om met mezelf verbonden te blijven, om creatief bezig te kunnen zijn, om mijn gedachten te kunnen laten gaan.

IMG_8310

Gelukkig had ik mijn camera bij me, en kon ik de omgeving verkennen door de zoeker. Fotograferen geeft me rust, ruimte. Alsof ik heel even kan zwemmen in de beelden die ik zelf maak.

We gingen met z’n tienen (en een baby) vier dagen op vakantie in een grote villa. Met ligbad, sauna, tafeltennistafel, en een grote tafel waar we met z’n allen konden eten. Het was een prachtig houten huisje, en ik merk dan weer hoe zeer ik rustig word van dingen die ik mooi vind. Ik vind schoonheid geruststellend. Het is zacht en rond vergeleken met mijn gedachten, en vormt een kussen waar ik in kan leunen.

We zaten midden tussen de maïsvelden, en tijdens een wandeling kwamen we een veld vol met uitgebloeide en zwart geworden zonnebloemen tegen, die hun kop lieten hangen. Een melancholisch beeld dat me achtervolgt, en dat ik graag zou willen schilderen.

IMG_8491

Het doet me ook denken aan schilderijen van Vincent van Gogh. Vanwege de zonnebloemen, maar ook omdat ik de laatste tijd keek naar het programma van Jeroen Krabbé, waarin hij een reis maakt langs de plekken waar Vincent gewoond en veel, heel veel geschilderd heeft. Ik ben niet per se fan van het werk van Van Gogh, maar ik voel me wel heel erg geïnspireerd door de overtuiging en toewijding waarmee hij geschilderd heeft, en hoe hij eindeloos zijn omgeving bestudeerde en vastlegde. Hij is door oefening groot geworden. Door zijn omgeving als onderwerp te nemen, werd het studeren met het schilderen denk ik ook behapbaarder (iets waar ik zelf veel behoefte aan heb; ik wil vaak te veel en te veel tegelijk) en tegelijkertijd zijn de schilderijen ook heel nauw met hem verbonden; ze staan dichtbij hem, en ademen intimiteit. Knap vind ik dat.

Klik hier voor schilderijen van Vincent van Gogh.

Zo werd een uitdagend weekend, ook een nieuwe aanleiding om veel te gaan voelen en vastleggen. Ik laat je de foto’s zien, in willekeurige volgorde, om je de sfeer te laten proeven, en even deelgenoot te maken van mijn stille gedachten en gevoelens. Want het meeste gebeurt voor mij toch in mijn binnenste, waar ik grote reizen kan maken, en van waaruit grote beelden kunnen komen, als ik eenmaal durf.

IMG_8267

IMG_8313

IMG_8352

IMG_8360

IMG_8274

IMG_8452

IMG_8467

IMG_8488   IMG_8492

Zo fijn, dat de natuur er altijd is, in al haar schoonheid, om een tegenwicht te bieden aan alles wat ik met me meedraag; vooral ook, als ik tussen mensen ben, en ik zo veel moeite heb, met het tussen mensen zijn.

CQGAoP8UwAAhqbx

Uit: Thomas Verbogt, Als de winter voorbij is.

Een prachtig, prachtig boek, dat ik las op stille momenten. Ik schrijf een recensie als ik het uit heb, maar nog even geduld want ik wil het langzaam pellen.

Tot gauw.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s