Een stukje eraf; een stukje over de tweedehands bordjes die ik vond en mee naar huis nam.

_mg_1526

Vorige week liep ik, terwijl mijn hart een sprongetje maakte, vrolijk naar de kringloopwinkel hier om de hoek. Ik wilde gaan kijken naar servies. Kopjes en bordjes, om mooiere food-foto’s te kunnen maken, maar stiekem ook om mezelf cadeau te doen.

In winkels valt mijn oog altijd verlangend op de bordjes en de thee- en koffiekopjes, maar ik koop ze eigenlijk bijna nooit. Ik weet niet waarom. Ik ben denk ik niet gewend om dingen zomaar ‘voor de heb’ te kopen. En misschien wat streng voor mezelf. πŸ˜‰

Toen ontstond bij mij het verlangen om een set mooie design kopjes te kopen. Ik ben nu op zoek en heb nog niet gevonden wat ik in mijn hoofd had. Maar zo naar de kringloop gaan en tegen mooie kopjes aan lopen, was zo’n feestje!

_mg_1532

Ik weet dat deze kopjes nu ook voor best wel veel geld in de winkel verkocht worden, en sinds Laura er iets over schreef op haar blog, is mijn oog er steeds weer op blijven vallen.

Ik vind ze zo mooi, zo lekker kneuterig; ze vragen echt om meegenomen worden in een boomhut of huisje in het bos, en dan lekker thee en koffie eruit drinken met een beetje amandelmelk. Dus ik denk dat ik dat maar ga doen, als ik volgende maand op vakantie ga, en met mijn vriendje een week in een huisje midden in het bos in Drenthe ga overnachten. πŸ™‚

Oh, ik heb daar zo’n zin in. Ik ben als een kind zo blij dat ik weer bijna jarig ben, en dat ik die hele week lekker in de natuur mag zijn, en dat mijn vriendje zo lief was mee te willen en samen in het bos te zijn. Hij heeft ook een verjaardagsverrassing voor me, en plaagt me er al een maand mee. Ik word dan zo nieuwsgierig, en dat is natuurlijk gewoon grappig en lief, naast ook een beetje vervelend. πŸ˜‰

_mg_1504-kopie_mg_1525_mg_1552_mg_1571

Deze bordjes nam ik mee, in een mandje, en later in een grote doos die daar gelukkig als een cadeautje voor mij bij de inpaktafel stond. Ik heb er kranten omheen gevouwen, en op zo’n ikea rolwagentje meegenomen; ik trok veel bekijks met mijn gevaarte op wieltjes (en ook wat blikken van wat-ben-jij-in-godsnaam-aan-het-doen), maar ik was zo blij, met al mijn vondsten. En het struinen in zo’n winkel geeft ook echt het gevoel alsof je aan het schatzoeken bent. Zo’n heel rustig en prettig gevoel.

En wat de bordjes ook zo vreselijk mooi maakt, zijn de merkjes die ik achterop ontdekte; ik heb ze ook gefotografeerd. Het voelde zo intiem, net alsof ik een foto van ze maakte, terwijl ze in hun onderbroekje stonden.

_mg_1495_mg_1511_mg_1530_mg_1553

Ik vind dat zo mooi; zo sierlijk en zorgvuldig.

Verder vond ik de kleine barstjes en scheurtjes ook zo geruststellend; ik lijk op jou, dacht ik, terwijl ik ernaar keek. Bij mij is er ook een stukje af, maar het maakt me mooier.

En ik denk, dat dat voor iedereen wel geldt.

 

Ik wens je een hele fijne dag!

2 gedachtes over “Een stukje eraf; een stukje over de tweedehands bordjes die ik vond en mee naar huis nam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s